تبلیغات
معتادان دیروز عاشقان امروز - مطالب هفته چهارم تیر 1392
سه شنبه 25 تیر 1392

مشارکت

   نوشته شده توسط: آرش بهبودی(ب.دل)    

یکی از فاکتورهای مهم و تاثیر گذار در پروسه بهبودی و بازیابی، در میان گذاشتن مشارکت تجارب و داشته های خود با سایر بیماران در حال بهبودی است که این کار در جلسات انجمن معتادان گمنام، تحت عنوان مشارکت صورت می گیرد و بخش اعظم وقت جلسات به این امر مهم، اختصاص دارد و نوعاً رهبر جلسه با کمبود وقت و در بعضی موارد با رنجش دوستانی که به آنها وقت مشارکت نرسیده است روبرو می شود. ما معتادان با تمام اختلاف سلیقه هایی که داریم، در دو مورد بیماری و بهبودی با همدیگر کاملاً مشترک هستیم و به تجربه دریافته ایم که هیچ چیز ارزش درمانی کمک یک معتاد به یک معتاد دیگر را ندارد. بنابراین کاملاً روشن است که مشارکت و تقسیم کردن آنچه که بدست آورده ایم تا چه حد می تواند برای تازه واردان و سایر دوستان همدرد ما مفید واقع گردد. البته این تنها خاصیت مشارکت نیست. ما با تکرار آموخته های خود، جایگاه آنها را در ذهن خود محکم می کنیم و به خود و دیگران یادآور می شویم که با چه دشمن سرسخت و آب زیرکاهی روبرو هستیم. در ضمن با طرح مشکلات خود ممکن است بعد از جلسه از کمک و تجربه سایر دوستان بهره مند شویم و تازه واردان نیز شاهد اهمیت مشارکت و نوع آن خواهند بود.

حال که اهمیت مشارکت برای گوینده و شنونده به طور خلاصه روشن شد، چه خوب است من یاد بگیرم که در مورد چه مطالبی می توانم مشارکت کنم و بطور کلی چه موضوعاتی قابل مشارکت است؟ آیا فقط بیان احساسات کافی است؟ آیا من این آزادی را دارم که در مورد هر مسئله ای ( خوب، بد، زشت، زیبا، مستهجن، آزار دهنده، بدآموز، بازگویی اسرار خود و دیگران تحت پوشش صداقت!! تیراندازی، تلافی، طرز تهیه مواد در زمان مصرف، آدرس ساقی! و... ) تحت عنوان مشارکت اقدام کنم؟ بنظر می رسد اینطور نباشد. معمولاً وقتی مشارکتی را انجام می دهیم که طرح و بیان آن بتواند به کسی کمک کند، مثل رابطه من و فرزندم و یا نواقصی که در مورد من عود کرده است و یا اینکه چطور من با وسوسه مصرف کنار آمدم و یا تقسیم کردن امیدها و انگیزه ها و خلاصه هر مطلب و یا تجربه ای که موجب امیدواری و حرکت در شنونده بخصوص تازه واردان گردد. به هر حال چه حالمان خوب باشد و چه بد می توانیم درباره آن مشارکت کنیم. اما طبق اصول برنامه حتماً باید پیام بهبودی NA در آن مستقر باشد.

من حق ندارم در جلسه اصطلاحاً روی همه استفراغ کنم. دلیل اینکه ما راهنما داریم همین است که یکسری مسایل است که باید با راهنما مطرح شود و یکسری مسایل است که باید در جلسه مشارکت شود.

 

به نقل از: مجله پیام بهبودی

 


سه شنبه 25 تیر 1392

مواد مخدر و انواع روش ترک آن

   نوشته شده توسط: آرش بهبودی(ب.دل)    

ترك یا قطع مصرف مواد مخدر:

بسیاری از معتادان به مواد مخدر معمولاً از مرحله دوم مصرف به بعد ( زمانیکه فرد معتاد، تأثیرات مواد مخدر را در خود می بیند، گاهاً احساس خماری می کند و اطرافیان انگشت اشاره به سمت او دراز می کنند) حداقل یك بار به این فكر افتاده اند یا به این فکر و تصمیم عمل كرده اند كه مصرف مواد مخدر را قطع نمایند. و به دلایلی از قبیل: مشکلات مالی، خراب شدن قیافه، از دست دادن عزیزان، اخراج از كار، طرد شدن از خانواده، طلاق، زندان، دستور دادگاهها و مراجع قضایی، دستگیری و ... تلاش كرده اند كه مواد مخدر مصرف نكنند و مطلب مهم اینكه كمتر كسی مشاهده شده که اقدام به قطع مصرف مواد مخدر کرده باشد به گونه ایکه توانسته باشد بطور صد در صد و برای همیشه مواد مخدر را کنار بگذارد و از وسوسه مصرف مواد راحت شود. البته ذکر این نکته لازم است که ممکن است افراد انگشت شماری پیدا شوند که موفق شده باشند مواد مخدر  را قطع نمایند و دیگر بار لب به مصرف هیچگونه مواد مخدری نزنند ولی زندگی آنها کیفیت مطلوبی ندارد و آرامش و آسایش چندانی را در زندگی خود تجربه نمی کنند. چه بسا شاهد هستیم که در برخی از خانواده ها آرزوی مردن معتاد را دارند و بخاطر عملکرد بد و مسائلی که یک معتاد بوجود می آورند، اعضای خانواده دعا می کنند که زندگی معتاد زود خاتمه یابد و از دست او نجات پیدا کنند. مصرف مواد مخدر، معتاد را به این نقطه می رساند که قطعاً باید فکری به حال خودش کند و شروع به تقلید از روشی خاص برای ترک مواد مخدر نماید. بطور مثال به موسسه ها و مراکز ترک اعتیاد و بازپروری، کمپ های ترک اعتیاد، مطب و متخصصین مربوطه مراجعه می کند، یا به سفارش دوستان یا اعضای خانواده داروهای خاصی را مصرف می کند و بسته به میزان مواد مخدری که مصرف کرده و اثرات ناشی از آن و روشی که انتخاب می کند نوع و شکل خاصی از قطع مصرف را انتخاب می نماید.

  به طور اجمالی به سه نوع روش ترک اعتیاد پرداخته می شود:

 روش اول 

 در این شیوه ترک، بیمار به یكباره مصرف مواد را قطع می كند بدون آنكه دارو یا تركیبی را جایگزین مصرف مواد بكند . به این روش ترك سقوط آزاد ؛ یا ترك یابوئی گفته می شود . از این جهت آن را ترك یابوئی می گویند كه در واقع تحمل عوارض و درد های ناشی از قطع سریع مواد به حدی است كه قدرت و توان حیوانی چون یابو را طلب می كند اما بهتر است كه به جای این اصطلاح نامأنوس و نامتعارف، از واژه ترك سقوط آزاد استفاده شود .
در روش ترك سقوط آزاد به علت قطع مصرف مواد، دردهای بدنی و گوارشی و...  كه 1 تا 2 هفته طول می كشد بسیار سخت و طاقت فرسا خواهد بود اما نهایتاً قابل تحمل است و كسانی هستند كه این عوارض را تحمل کرده اند و با اقدامات مثبت بعدی که داشته اند هرگز مواد مخدر مصرف نکرده اند. بزرگترین عیب این روش اینست كه یك شوك مخرب جسمی و روحی به بیمار وارد می گردد ولی خاطره ای بسیار گرانبها تا آخر عمر برای فرد خواهد بود.
سیستم های تولید مواد شبه افیونی در بدن، چندین ماه نیاز دارند تا بازسازی شوند لذا پس از گذراندن سختی های دو هفته اول، مشكلات بی خوابی – افسردگی – كم حوصلگی – گریه كردن – كند ذهنی – فراموشی – تنبلی – عدم میل به زندگی و غیره در بیماران وجود داشته و طی این مدت شخص قادر به كار كردن نیست و یا راندمان كاری مساعدی ندارد . حتی تجویز می كنند كه در این در این دوره چند ماهه، شخص را بیشتر تنها بگذارند و تخت خوابش را جدا كنند .در این مدت به علت عدم تعادل جسمی و روانی ، بیمار نباید تصمیمات سرنوشت ساز بگیرد و حتی در بسیاری از سفارشات کاملاً شغل و فعالیتهایی که احتیاج به هوشیاری دارد را کنار بگذارد. 
شوك مخربی كه در این روش به بیمار وارد می شود، سبب می گردد كه بعضی از قسمت های تولید كننده مواد شبه افیونی بدن چه بسا تا آخر عمر هیچ وقت فعال نشود. این مطلب به تائید هم رسیده كه بین كسانی كه با روش سقوط آزاد ترك كرده اند درصد كمی به مرحله تعادل پایدار می رسند و اكثراً دچار عدم تعادل در دراز مدت هستند و یا به تیك های عصبی دچار می شوند . 


 روش دوم

“ شبیه به سقوط آزاد “ است. بدین ترتیب كه پس از قطع فوری مصرف مواد و در طول یك هفته اول ، برای كاهش عوارض و دردهای بیمار از دارو استفاده می شود . این همان روش رایج بین المللی منجمله در ایران است که فرد مصرف کننده از طریق متخصص یا تجربه کسانی که از دارویی خاص مثل متادون و... در ترک و قطع مصرف مواد مخدر استفاده کرده اند استفاده می کند و اصطلاحاً از یک جایگزین برای مواد مخدر مصرفی خود استفاده می کند. 


 روش سوم

كاهش تدریجی مصرف مواد است كه به آن “ ترك سنتی “ گفته می شود و از زمان های قدیم تاكنون مرسوم بوده است . در ترك سنتی ، هر روز مقداری از مصرف مواد مخدر كم  می شود تا بتدریج به صفر برسد . مثلاً مقداری تریاك یا شیره را در ظرف آبی حل كرده و سپس به جای مصرف مواد، روزانه چند پیمانه مشخص از این شربت می خورند و به جای مقدار خورده شده آب می ریزند تا شربت رقیقتر شود و یا روشهای مرسوم دیگر. اگر مقدار مواد مخدر در شربت اولیه طوری انتخاب شود كه ظرف حدود 15 روز مصرف مواد مخدر به صفر برسد در واقع مشابه ترك سقوط آزاد خواهد بود ولی اگر با حجم و مقدار بیشتر شربت عمل كنند به طوری كه بیش از 40 روز طول بكشد در این صورت نتیجه بهتری عاید شده و عوارض كمتری به جای می گذارد البته این زمانی موثر است که واقعاً فرد در اجرای این روند صادق باشد. عده بسیاری از بیماران معتاد، از روش ترك سنتی و كاهش تدریجی مصرف مواد استفاده كرده و نتیجه گرفته اند .
    از روش ترك سنتی برای ترك اعتیاد به هروئین نیز می توان استفاده كرد مشروط بر آن كه بیمار به مدت 24 الی 48 ساعت از مواد مخدر استفاده نكرده و عوارض خماری آنرا تحمل كند و بعد به جای مصرف هروئین، از تریاك یا آب شیره استفاده كرده و به تدریج میزان مصرف را كاهش داده و به صفر برساند . سنگین ترین عمل و مصرف بالای هروئین، پس از 48 ساعت از قطع مصرف مواد با نیم گرم تریاك یا شیره قابل جبران است و البته 3 تا 4 روز طول می كشد تا بدن بیمار با تغییر نوع مواد خودرا تطبیق دهد و معمولاً‌پس از یك هفته ، اوضاع عادی می گردد .
هر یك از روش های ترك سه گانه دارای محاسن و معایبی است . به عنوان مثال روش ترك سقوط آزاد برای كسانی كه در ابتدای راه اعتیاد هستند و به طور تفریحی و تفننی از مواد مخدر استفاده می كنند و هنوز سیستم تولید كننده مواد شبه افیونی بدن آنان از كار نیفتاده است خوب جواب می دهد و چه بسا بهترین روش باشد، اما همین روش برای آن دسته بیماران معتاد حرفه ای كه سالیان متمادی به مصرف مواد مخدر با دوز بالا مشغول هستند نه تنها موثر نیست بلكه اغلب عوارض شدید و غیر قابل جبرانی به جای خواهد گذاشت . به علاوه برای بیمارانی كه به كار دائم اشتغال دارند ، استفاده از روش سقوط آزاد توصیه نمی گردد چون تا چندین ماه نمی توانند كار مثبتی انجام دهند. و یا در روش شبیه به سقوط آزاد، اگر چه مصرف دارو سبب كاهش عوارض عكس العمل های آشكار در بیمار خواهد شد لیكن همین تركیبات داروئی بعضاً خطرناك تر از خود مواد مخدر می باشند و دسته ای از آنها بسیار اعتیاد آور هستند . مثال واضح آن هروئین است . این ماده مخدر به عنوان دارو برای درمان  اعتیاد اختراع و تولید شد اما در عمل خود به اعتیاد خطر ناك تری بدل گردید و یا انواع و اقسام قرص های آرام بخش و مسكن وهمچنین قرص های روان گردان و توهم زا كه خود سرانه مصرف می گردد ، باعث رواج اعتیاد به قرص در بین بیماران و بخصوص جوانان شده است.
شایان ذکر است که این توضیحات به طور مطلق، به شکل یک دستورالعمل و قانون به اثبات نرسیده است و بسته به شرایط گوناگون، معتادان از آنها استفاده می کنند و گاهی فرد معتاد از همه روشها برای قطع مصرف مواد مخدر استفاده می کند ولی متأسفانه دوباره مصرف را ادامه می دهد. لذا این مشکل باب و مبحث جدیدی در ترک اعتیاد است که مربوط به مبارزه با وسوسه و جنبه های روانی و روحی مصرف مواد مخدر است که اصل و اساس ایجاد این وبلاگ توسط نویسنده بحث و تبادل نظر پیرامون همین مسئله است که چگونه می شود از وسوسه مصرف مواد مخدر نجات پیدا کرد و  دوباره به آغوش گرم خانواده و جامعه بازگشت به گونه ایکه معتاد بدون نیاز به مصرف هیچگونه ماده مخدری و با آرامش زندگی کند. یکی از راههای موفق، نتیجه بخش و جدی که چندین سال است که در سطح جهان و ایران استقبال بسیار زیادی از آن شده است روش بهبودی از طریق ۱۲ قدم روحانی و نجات بخش است که به انجمن معتادان گمنام معروف است و از آن به نیکی و احترام یاد می شود. البته به این مقوله در مطالب بعدی به تفصیل پرداخته خواهد شد.